Üretim tesislerinin genel değişiminin ve yerel havalandırmasının hesaplanması

Çalışanları güvende ve rahat tutmak için endüstriyel ortamlarda yeterli havalandırma şarttır. Üretim tesislerinde ısı, duman, toz ve diğer kirleticiler üretilir ve hem çalışanlar hem de ekipmanlar için tehlikeli olabilir. Hem genel hava değişimi hem de daha odaklanmış yerel egzoz için uygun havalandırma seviyelerinin belirlenmesi, hijyenik ve güvenli bir atmosferin sürdürülmesi için çok önemlidir.

Genel değişim havalandırmasının amacı, bina genelinde sabit bir temiz hava kaynağı sağlamaktır. Bu tür bir havalandırma, nem ve sıcaklık düzenlemesinin yanı sıra kirleticilerin seyreltilmesine de yardımcı olur. Havanın hareket etmesini sağlayarak potansiyel olarak tehlikeli maddelerin birikmesini azaltabilir ve çalışanlar ve ekipman için tutarlı bir ortamın korunmasına katkıda bulunabilirsiniz.

Tersine, yerel havalandırma belirli ısı veya kirlilik kaynaklarına odaklanır. “Yerel egzoz havalandırması” olarak da adlandırılan bu sistem (LEV), davlumbazlar, kanallar ve fanlar kullanarak kirleticileri kaynağında toplar ve ortadan kaldırır. Kaynak dumanı veya kesme tozu gibi belirli riskleri, tesisin tamamındaki hava akışına müdahale etmeden kontrol etmek için kullanışlı bir yöntemdir.

Bir havalandırma sisteminin tasarımında bazı hususlar dikkate alınmalıdır. İhtiyaç duyulan havalandırma miktarı, tesisin büyüklüğü, personel sayısı, kullanılan ekipman türleri ve mevcut kirleticilerin türü gibi bir dizi faktöre bağlıdır. Bu yazı, üretim tesislerinizin etkili ve güvenli olmasını sağlamak için önemli hesaplamalar ve faktörler konusunda size yol gösterecektir.

Tasarım algoritması

Bir kamu binasında veya üretim sırasında hava değişiminin kurulması ile ilgili çeşitli adımlar vardır.

1. İlk verilerin toplanması – yapının özellikleri, çalışan sayısı ve emeğin şiddeti, zararlı zararların çeşitleri ve sayısı, deşarj yerlerinin lokalizasyonu. Teknolojik sürecin özüne inmek çok faydalıdır.
2. Bir atölye veya ofisin havalandırma sisteminin seçimi, şemaların geliştirilmesi. Tasarım çözümleri 3 temel gereksinimi ortaya koymaktadır – verimlilik, NNUP (SanPiN) standartlarına uygunluk ve ekonomik geçerlilik.
3. Hava değişiminin hesaplanması – her oda için besleme ve egzoz havası hacminin belirlenmesi.
4. Hava kanallarının (varsa) aerodinamik hesaplaması, havalandırma ekipmanının seçimi ve düzenlenmesi. Besleme devrelerinin temizlenmesi ve kirli havanın uzaklaştırılması.
5. Projeye göre havalandırma kurulumu, devreye alma, daha fazla işletme ve bakım.

Not: İş listesi, kolay anlaşılması için büyük ölçüde basitleştirilmiştir. Dokümantasyon geliştirme sürecinin her adımı bir dizi izin, açıklama ve ekstra denetim gerektirir. İşletmenin teknoloji uzmanları ve tasarım mühendisi sürekli işbirliği yapar.

Paragraf No. En iyi hava değişim planının seçilmesi ve uçak ücretinin hesaplanmasıyla ilgili olan 2 ve 3. bölümler bizi ilgilendiriyor. Diğer yayınlar aerodinamik, ekipman ve havalandırma tesisatı dahil olmak üzere çok çeşitli konuları kapsamaktadır.

Havalandırma sistemleri türleri

Odanın iklimlendirme güncellemesini doğru bir şekilde düzenlemek için, en etkili havalandırma tekniğini veya çeşitli seçeneklerin bir karışımını seçmelisiniz. Aşağıda, üretimde düzenlenmiş bilinen havalandırma sistemlerinin sınıflandırılması yapısal şemayı basitleştirmektedir.

Her bir hava değişimi türü hakkında daha ayrıntılı bilgi vereceğiz:

1. Düzenlenmemiş doğal havalandırma, havalandırma ve sızmayı içerir – havanın kapı kollarından ve diğer çatlaklardan içeri girmesi. Düzenli besleme – havalandırma – pencerelerden egzoz deflektörleri ve uçaksavar lambaları aracılığıyla yapılır.
2. Yardımcı çatı ve tavan vantilatörleri, hava kütlelerinin doğal hareketi ile değişim yoğunluğunu artırır.
3. Mekanik sistem, hava kanalları aracılığıyla fanlarla zorunlu dağıtım ve hava seçimi anlamına gelir. Buna acil durum havalandırması ve çeşitli yerel emişler de dahildir – şemsiyeler, paneller, sığınaklar, egzoz laboratuvar dolapları.
4. İklimlendirme – atölye veya ofisin hava ortamının istenen duruma getirilmesi. Çalışma alanına servis edilmeden önce hava filtrelerle temizlenir, nemlendirilir / boşaltılır, ısıtılır veya soğutulur.

Atıf. Atölye hacminin alt kısmı, düzenleyici belgelere göre insanların her zaman konumlandırıldığı zeminin alt kısmına dahildir.

Mekanik besleme havalandırması ve klima sıklıkla kombine edilir; kış aylarında sokak akışı su radyatörlerine ihtiyaç duymadan ideal sıcaklığa ulaşır. Reküperatör kirlenmiş sıcak havayı alır ve bunu kolları %50-70 oranında ısıtmak için kullanır.

Bu seçeneklerin kombinasyonu, ekipmanın makul bir maliyetle maksimum verimlilik elde etmesini sağlar. Örneğin, her direğe zorunlu bir yerel özüt takılı olduğu sürece kaynak atölyesinde doğal havalandırma tasarlayabilirsiniz.

Seçim üzerine cips

Yaratıcılığı teşvik ederken endüstri standartlarını ve hijyenik gereklilikleri karşılayan hava değişim programları oluşturmak için net yönergeler verin. Kamu binaları ve catering, kimya ve metalürji işletmeleri gibi farklı endüstriler için ayrı belgeler oluşturulur.

Örneğin. “Metallerin kaynağı, yüzey kaplaması ve kesimi için Sıhhi Kurallar” belgesi sıcak kaynak atölyesi için havalandırma geliştirilirken bulunur. Bölüm 3, paragraf 41-60'ı okuyun. İşgücü boyutuna ve malzeme tüketimine bağlı olarak, hem yerel hem de genel havalandırma için tüm gereksinimler vardır.

Endüstriyel binaların besleme ve egzoz havalandırma sistemleri mevcut standartlara, ekonomik açıdan pratikliğe ve amaca uygun olarak seçilir:

1. Ofis binalarında, doğal hava değişimi yapmak gelenekseldir – havalandırma, havalandırma. İnsan birikimi arttıkça, yardımcı fanların montajı sağlanır veya mekanik motivasyonla hava değişimi düzenlenir.
2. Büyük boyutlardaki makine yapım, onarım ve haddeleme atölyelerinde, cebri havalandırma düzenlemek çok pahalıya mal olacaktır. Genel olarak kabul edilen şema: uçaksavar ışıkları veya deflektörler aracılığıyla doğal bir başlık, akıntı açılan framadan düzenlenir. Ayrıca, kışın üst pencereler açılır (yükseklik – 4 m), yazın – alt pencereler.
3. Toksik, tehlikeli ve sağlığa zararlı buharlar vurgulanırken, havalandırma ve havalandırmaya izin verilmez.
4. İşyerlerinde, ısıtmalı ekipmanın yanında, insanları temiz hava ile odaklanacak şekilde organize etmek, atölyenin tüm hacmini sürekli güncellemekten daha kolay ve daha doğrudur.
5. Az sayıda kirlilik kaynağı olan küçük endüstrilerde, şemsiye veya panel şeklinde yerel emiş tesis etmek daha iyidir ve toplam havalandırma doğal havalandırma ile sağlanır.
6. Çok sayıda işin ve tehlikeli salınım kaynaklarının bulunduğu üretim binalarında, güçlü bir basınçlı hava değişimi yapmanız gerekir. Bu tür etkinliklerin normlar tarafından dikte edilmesi dışında, 50 veya daha fazla yerel davlumbazı çitle çevirmek pratik değildir.
7. Laboratuvarlarda ve kimyasal tesislerin çalışma odalarında tüm havalandırma mekanik olarak yapılır ve devridaim yasaktır.

Devridaim, ısıtma için kullanılan ısı (veya mevsime bağlı olarak soğuk) miktarını azaltmak için seçilen havanın bir kısmının atölyeye geri döndürülmesi işlemidir. Bu kısım filtrelenir ve daha sonra yeni çekilen bir sokak akışı ile farklı oranlarda birleştirilir.

Tek bir yayın bağlamında tüm üretim varyasyonlarını dikkate almak pratik olmadığı için hava değişimi planlamasının genel ilkelerini özetledik. İlgili teknik literatür, örneğin D. Volkova'nın “Endüstriyel bir binanın havalandırma tasarımı” daha kapsamlı bir açıklama sağlar. Forum.ABOK.ru, AKOV mühendislerinin sitesi, ikinci güvenilir kaynaktır.

Bir üretim tesisinin havalandırma ihtiyacını hesaplamak için hem genel değişimi hem de yerel havalandırmayı dikkate almak önemlidir. Genel değişim havalandırması, bayat havayı tüm alan boyunca taze hava ile değiştirmeye odaklanarak tutarlı bir ortam sağlar. Bu, sıcaklık, nem ve havadaki kirleticilerin kontrol edilmesine yardımcı olur. Yerel havalandırma ise kaynak istasyonları veya kimyasal karıştırma alanları gibi tehlikeli duman, toz veya ısının oluştuğu belirli alanları hedef alır. Lokalize ekstraksiyon sistemleri kullanarak, kirleticileri dağılmadan önce kaynağında temizleyebilirsiniz. Doğru havalandırma yaklaşımını belirlemek için, alanın büyüklüğünü, çalışan sayısını ve her alanda gerçekleşen faaliyet türlerini değerlendirin. Bu, herkes için sağlıklı, güvenli ve üretken bir işyeri sağlar.

Hava değişimini hesaplama yöntemleri

Tüketilen hava miktarının belirlenmesi hesaplamaların amacıdır. Üretimde nokta davlumbazlar kullanılıyorsa, şemsiyeler tarafından uzaklaştırılan hava karışımı miktarı akışın nihai hacmine eklenir.

Referans noktası olarak. Maruz bırakma cihazlarının akışların yapı içinde nasıl hareket ettiği üzerinde çok az etkisi vardır. Onlara hangi yöne gideceklerini söylemek ikmal jetlerine yardımcı olacaktır.

SNiP uyarınca, üretim tesislerinin üretimini hesaplamak için aşağıdaki göstergeler kullanılır:

• ısıtılmış ekipman ve ürünlerden kaynaklanan aşırı ısı;
• Atölye havasını doyuran su buharı;
• gazlar, toz ve aerosoller şeklinde zararlı (toksik) emisyonlar;
• İşletmenin çalışan sayısı.

Önemli bir husus. Düzenleyici çerçeve aynı zamanda kamu hizmeti ve farklı hane halkı odalarındaki değişim sıklığının hesaplanmasına da izin vermektedir. Bu sayfada, çevrimiçi hesap makinesini kullanabilir ve metodolojiye aşina olabilirsiniz.

İdeal olarak, akış debisinin her yönü dikkate alınır. Sonuçların en büyüğü, sistemin daha da geliştirilmesinde kullanılmak üzere onaylanmıştır. Küçük bir ayrıntı: akış, serbest bırakıldıklarında etkileşime giren iki tehlikeli gaz türünün her biri için belirlenir ve sonuçlar derlenir.

Isı salgıları üzerindeki akış oranını dikkate alıyoruz

Herhangi bir hesaplamaya başlamadan önce kaynak veri toplama için gerekli hazırlıkları tamamlamalısınız:

• tüm sıcak yüzeylerin alanını bulun;
• ısıtma sıcaklığını bulun;
• açığa çıkan ısı miktarını hesaplar;
• Çalışma alanındaki ve ötesindeki havanın sıcaklığını belirleyin (zeminden 2 m yukarıda).

Gerçekte sorun, üretim makineleri, ürün özellikleri ve üretim sürecinin nüansları hakkında ayrıntılar sağlayan şirketin mühendis-teknoloji uzmanı ile işbirliği içinde çözülür. Aşağıdaki formülü kullanarak belirtilen parametreleri hesaplayın:

– L, kıç yatırmasına giren veya besleme üniteleri tarafından sağlanan havanın türüdür ve m³/saat cinsinden ölçülür;

• LWZ – noktasal emiş ile hizmet verilen alandan alınan hava miktarı, m³/sa;
• Q – ısı yayılımının büyüklüğü, TT;
• C – hava karışımının ısı kapasitesi, 1'i 1'e eşit alın.006 kJ/(kg ° C);
• Kalay – atölyeye verilen karışımın sıcaklığı;
• TL, TWZ – çalışma alanının üzerindeki ve sınırları içindeki hava sıcaklıkları.

Hesaplama karmaşık görünse de, veriler mevcut olduğunda sorunsuz bir şekilde tamamlanabilir. Örneğin: Q odasının içinde 20.000 watt ısı akışı üretilir ve egzoz panelleri (LWZ) tarafından 2000 m³/saat uzaklaştırılır Dışarıda sıcaklık yirmi santigrat derecedir, ancak içeride sırasıyla otuz ve yirmi beştir. l = 2000 + [3.6 x 20,000 – 1.006 x 2000 (25 – 20) / 1.006 (30 – 20)] saydığımız sayıdır. = 8157 m³/h.

Fazla su buharı

Aşağıdaki formül, ısı parametreleri yerine nem tanımlamaları kullanılarak bir öncekinin tekrarından ibarettir:

• W, birim zamanda kaynaklardan gelen su buharı sayısıdır, gram/saat;
• Din – akıştaki nem içeriği, g/kg;
• DWZ, DL – sırasıyla çalışma alanının ve odanın üst kısmının hava ortamının nem içeriği;
• kalan tanımlamalar – önceki formülde olduğu gibi.

Kaynak verilerin elde edilmesi metodolojinin karmaşıklaştığı yerdir. Ürün oluşturulduktan ve üretim süreci işletildikten sonra nem göstergelerini bulmak kolaydır. Tasarım aşamasında atölyenin buhar tahsisinin hesaplanması başka bir sorgudur. İki uzman geliştirilmesi tavsiye edilir: Vendsisteta, tasarımcı ve Mühendis-Teknolog.

Toz emisyonları ve zararlı maddeler

Bu durumda teknolojik sürecin nüanslarını derinlemesine incelemek çok önemlidir. Zararlıların bir listesini yapmak, konsantrasyonlarını bulmak ve sağlanan temiz havanın ne kadarının tüketildiğini hesaplamak eldeki görevlerdir. formül olarak adlandırılır

• MPO – birim zamanda salgılanan zararlı madde veya toz kütlesi, mg/saat;
• Qin – bu maddenin sokak havasındaki içeriği, mg/m³;
• QWZ – hizmet verilen bölgenin hacminde izin verilen maksimum zararlılık konsantrasyonu (MPC), mg/m³;
• QL – atölyenin kalan kısmında aerosol veya toz konsantrasyonu;
• L ve LWZ tanımlamalarının deşifre edilmesi ilk formülde verilmiştir.

Havalandırma algoritması şu şekilde görünür. Odaya ölçülen hacimde bir giriş gönderilerek kirletici konsantrasyonu düşürülür ve iç hava seyreltilir. Kaynakların üzerindeki yerel şemsiyeler tehlikeli ve uçucu maddelerin çoğunu çeker; gaz karışımı mekanik bir davlumbazı ortadan kaldırır.

Çalışan insan sayısı

Endüstriyel kirleticilerin bulunmadığı ofislerde ve diğer kamu binalarında, bu yöntem akışın hesaplanması için kullanılır. Latin harfi N ile gösterilen kalıcı pozisyonların sayısı aşağıdaki formül kullanılarak tespit edilmelidir:

Tek bir işyeri için temiz hava karışımı salım hacmi Parametre M. M değeri havalandırılan ofislerde 30 m³/saat ve tamamen kapalı alanlarda 60 m³/saat olarak belirlenmiştir.

Yorum: Sadece çalışanların günde en az iki saat çalışmasını gerektiren ve sürekli olan pozisyonlar dikkate alınır. Ziyaretçi sayısı önemsizdir.

Yerel bir davlumbazın şemsiyesinin hesaplanması

Tehlikeli gaz ve tozun tahliye noktasında, doğrudan kaynaktan seçilmesi yerel emişin işidir. Optimum verimlilik elde etmek için süspansiyonun yüksekliğine ve kaynağın boyutlarına göre uygun şemsiye boyutunu seçmelisiniz. Hesaplama metodolojisini bir emme çizimi ile birlikte düşünmek daha pratiktir.

Şimdi diyagramdaki harf işaretlerini yorumlayalım:

• A, b – planda istenen şemsiye boyutu;
• H, geri çekme cihazının alt kenarından salgının yüzeyine olan mesafedir;
• a, b – üst üste binen ekipmanın boyutları;
• D havalandırma kanalının çapıdır;
• H – süspansiyonun yüksekliği, en fazla 1 olarak kabul edilir.8 … 2 m;
• α (alfa) – şemsiyenin açılma açısı, ideal olarak 60 ° 'yi geçmez.

Başlangıçta, emiş boyutlarını belirlemek için aşağıdaki basit formülleri kullanırız:

Ardından, açılma açısını hesaplıyoruz ve emilen hava tüketiminin hesaplanmasına geçiyoruz:

• F – şemsiyenin geniş kısmının alanı a x b olarak hesaplanır;
• ʋ – kutunun oluğundaki hava akışının hızı, toksik olmayan gazlar ve toz için 0 alıyoruz.15 … 0.25 m/s.

Not: Standart çalışma prosedürlerine göre, egzoz akış hızı 0'a yükseltilmelidir.75… 1.05 m/s toksik zararlıların emilmesi gerekiyorsa.

Ne kadar hava alındığını bildiğinizde, istenen performans için kanal fanını seçmek kolaydır. Aşağıdaki formül tersten uygulandığında egzoz kanalının kesitini ve çapını verir:

Sonuç

Havalandırma ağlarını tasarlamak kalifiye mühendislerin sorumluluğundadır. Sonuç olarak, yayınımız giriş niteliğinde olup, bazı açıklamalar ve basitleştirilmiş hesaplanmış algoritmalar içermektedir. Üretim tesislerinde havalandırma ile ilgili sorunları tam olarak anlamanın, ilgili teknik literatürü incelemekten başka bir yolu yoktur. Son olarak, bir videoda hava ısıtmasını hesaplamak için bir yöntem.

Üretim alanlarında yeterli havalandırmaya sahip olmak, güvenli ve konforlu bir işyeri için çok önemlidir. Yerel havalandırma, kirleticilerin veya ısının yoğunlaşabileceği belirli alanlara odaklanırken, genel değişim havalandırması tüm alan boyunca iyi hava kalitesini korumak için çalışır. Bu teknolojiler bir araya geldiğinde, çalışanların sağlık sorunları yaşama olasılığını büyük ölçüde azaltabilir ve çıktı düzeylerini yükseltebilir.

Bir üretim sahası için havalandırma tasarlamak, alanın kendine özgü gereksinimlerinin dikkatle değerlendirilmesini gerektirir. Alanın büyüklüğü, çalışan sayısı ve kullanılan malzeme veya kimyasal türleri gibi değişkenleri dikkate alın. Bu değerlendirmeyi, yerel havalandırmanın yanı sıra genel değişim için gereken hava akışı miktarını belirlemek için kullanabilirsiniz. Bunu yaparak, sağlık ve güvenlik düzenlemelerine uyduğunuzdan emin olabilir ve ayrıca ortamı herkes için daha keyifli hale getirebilirsiniz.

İlk kurulumdan sonra, havalandırma sistemlerinin işlevsel kalması için düzenli olarak ayarlanması ve bakımının yapılması gerektiğini unutmayın. Hava akış hızları spesifikasyonları karşıladıklarından emin olmak için ölçülmeli, fanlar incelenmeli ve filtreler temizlenmeli veya değiştirilmelidir. Aşağıdaki görevleri yerine getirerek havalandırma ile ilgili sorunları önleyebilir ve üretim alanlarınızda sabit bir hava kalitesi standardını koruyabilirsiniz.

Sonuç olarak, üretim tesislerinin havalandırma gereksinimlerinin belirlenmesi hem bilim hem de sağduyu gerektirir. İşin sırrı, mekanınızın özel ihtiyaçlarını anlamak ve bunlara çok yönlü bir şekilde yanıt vermektir. Kapıdan içeri giren herkes, iyi tasarlanmış havalandırma sistemleriyle yaratılan daha sağlıklı, daha üretken bir çalışma ortamından faydalanacaktır.

Konuyla ilgili video

Hexel'deki havalandırma sisteminin aerodinamik hesaplaması

Üretim tesislerinin havalandırmasının hesaplanması

Üretim odasının havalandırılması.

Genel havalandırma transit hava kanalları. Tasarım kuralları

Odadaki hava değişiminin çokluğunun veya konforlu bir yaşam için ne kadar havaya ihtiyaç duyulduğunun hesaplanması?

Havalandırmanın (hava değişimi) katları ile hesaplanması

Mekanik havalandırma sistemlerinin aerodinamik hesaplaması